2009.11.19 16:11 Koniec tajemnic

Koniec tajemnic



Jeden z przykładów tablidyzacji całej polskiej prasy. Pytanie za 100 pkt - jaka poważna gazeta dała to na swojej jedynce? Podsyłajcie odpowiedzi i swoje przykłady..









Na wstępie chciałbym podziękować za olbrzymie zainteresowanie i ciepłe słowa. Za krytykę również – piszący te słowa nie ma Faktowego przekonania o nieomylności własnych sądów. Ktoś już przykleił nalepkę naszej grupie – że chcemy zniszczyć Fakt. Nic bardziej mylnego. Odpowiem w swoim imieniu (będzie łatwiej z argumentacją, poza tym nasze zdania w tej kwestii są zbieżne). Myślę, że jeszcze nigdy od czasu przełomu w 89 istnienie kilku drobiazgów nie było tak zagrożone, jak dzisiaj. Takich drobiazgów, jak wolność słowa, wolność prasy, rzetelność dziennikarska, prawo dziennikarzy do uprawiania godnego dziennikarstwa itd. Wszechwładzę komunistów zastępuje dziś wszechwładza wydawców prasy. Fakt jest tego doskonałym przykładem. Cyniczni, pozbawieni skrupułów i rozterek duchowych szefowie redakcji sami kreują rzeczywistość, sprowadzając dziennikarzy do roli bajkopisarzy. Konkretne wydarzenie ma wyglądać dokładnie tak, jak to wymyślił zza biurka Red. Nacz. Czy któryś z jego Zastępców. I tu jest właśnie niezwykłe zagrożenie dla wspomnianych drobiazgów. Tu kończy się dziennikarstwo w tradycyjnym tego słowa znaczeniu.



Wśród gości tego bloga rozgorzała dyskusja na temat właśnie tych drobiazgów. I o to chodziło! Negatywne zjawiska mają miejsce w każdej redakcji, nie tylko w Fakcie. Jednak akurat ta gazeta solennie zapracowała sobie na tytuł lidera negatywnych objawów i w tym kierunku pogrąża się nadal. Co gorsza – ciągnie za sobą inne tytuły, które też się, za przeproszeniem, tabloidyzują i odchodzą od tradycyjnego dziennikarstwa.


Jeden z przykładów tablidyzacji całej polskiej prasy. Pytanie za 100 pkt - jaka poważna gazeta dała to na swojej jedynce? Podsyłajcie odpowiedzi i swoje przykłady..


Obecnie kryzys w branży mediów pisanych szaleje z pełną siłą. Można powiedzieć – chichot historii. To dziennikarze podkręcili do maksimum kryzysowe newsy. To oni teraz dostają po nosie od wszechwładnych obecnie wydawców gazet. Na rynku jest całe mnóstwo bezrobotnych, gotowych już na wszystko dziennikarzy, którzy rzucą się na każdy ochłap podsunięty im przez łaskawego wydawcę. Z prozaicznych powodów – żeby popłacić długi, żeby starczyło na książki dla dzieci itd. W tej sytuacji normą staje się wywalanie na bruk zbyt drogich na czasy kryzysu fachowców i zatrudnianie na ich miejsce tańszych (czytaj – bez doświadczenia, gotowych na wszystko w imię utrzymania choćby minimalnej pensji). Jeżeli pracujący dotychczas dziennikarze-fachowcy godzili się na wiele, to jak daleko negatywne zjawiska zajdą przy dziennikarzach pracujących w systemie BMW? Oto odpowiedź na pytanie, dlaczego akurat teraz powstał ten blog.

Nie chciałbym pozostawać jedynym autorem tego blogu. Docierają do nas sygnały od byłych i obecnych pracowników Faktu. Śmiało, opiszcie swoje przejścia z tą gazetą! Znajdą się one na blogu jako kolejne odcinki. Z takiej układanki z czasem wyłoni się prawdziwy obraz Faktu, a za jego pośrednictwem – stan polskiej prasy. Faktowi bardzo zależy na tym, aby nic krytycznego na temat tej redakcji nie wypłynęło na światło dzienne. Czy to nie znamienne, że potężny Fakt ustami swojego rzecznika straszy malutkiego Dawida swoimi prawnikami, „którzy się przyglądają”? I to już po dwóch odcinkach blogu? Czy to normalne, że podczas podpisywania umów o pracę w Fakcie przyszli pracownicy dostają do podpisu lojalki mówiące o obowiązku zachowania w tajemnicy wszelkich szczegółów dotyczących pracy w tej firmie? Dlaczego tak się dzieje? Przecież prawdziwa cnota krytyk się nie boi i nie musi zasłaniać prawdy tajemnicami.

Do tego dojdziemy stopniowo. Już dziś polecam jeden z kolejnych odcinków blogu w formie fotoreportażu o ważnych osobach z redakcji. Sprawdzimy ich odporność na prawdę w wersji Faktu…